نه نه

ننم منه ننی دو تار          دائم خفته بیدار یاتار

گر آغلاسام عزا دوتار       چارسی بی چاره نه نه

اَل اُیسنه قوجا قوندا               اُننّی نینگ قرا قوندا

آغ ممنگ اُغلونگ آغزوندا         مهرمحبّت لی نه نه

اُبیمار اُلسانگ تاب اِدمز           اُگجه اوخویا گدمز

خوب پرستار دور ویل ادمز         دائماً پرستار نه نه

خوش بویونگ دو تار مشاموم         سن قوید و گونگ اسم وناموم

اُ ور گدیگلینگ حق سلاموم          ازل گوندن استاد نه نه

گجه یاری لای لای چالور        اَل قویار لبینگه گِلور

بیماراُلسانگ درمان بولور       اُدرد لره درمان نه نه

با غلار دالونا یول گِدر       اُرغیب دن حذر اِدر

سود ِوِریب شاداب اِدر       َلبَلرِ شاداب اِدَن نه نه

هر ساعته بیریردیم       حق النیدن آزردیم

من طهماز افسرده یم       صد واویلا فریاد نه نه

شاعر: طهماسب نجفی

ياز گلدی

باخ بو گلا باخ بو قشنگ بهارا          شکر الله دنیا اُلموش گلارا

یازّی سبزه خرم گل بی شمارا          حق نعمتی بهارا باخ بهارا

خوشا اُدل گلا وارودور نسبت          بو بهار چاقوندا ایلیه عشرت

خوشا گوینی که واری یار با عزّت        گل عطریندن بهارا باخ بهارا

قدرت الهی دنیا گلستان               گل آچو لموش در ودشت وبیابان

خوشا دلی که واری یار مهربان         بی وفا یار بهارا باخ بهارا

داغلار تمام یک رنگ اُلموش سبزه پوش         دشت و چمن باغ بهارگوش به گوش

گل عشقیدن بلبل مغرور و مدهوش         صوت بلبل بهارا باخ بهارا

چایلار کمی تمام اُلموش سبزه زار         بهار فصلی گوینوم اُلموش بی قرار

شکرونگ اُلسون اُکریم کردگار          حق لطفوندان بهار باخ بهارا

گلّار تمام آغ و ساری گل اندک          باغلا ر ایچی آچو لمو شد ورگل پیچیک

گل و سنبل گيموش بنفشه کونیگ         بورنگ به رنگ بهار را باخ بهارا

حق یولوندا گوینوم اُلموش پروانا         تا یانما سا قبول ادمروز ویرِ انا

گونگول مایل اُلما باغ بستانا         عمرفانی بهارا باخ بهارا

منیم گونیوم بهاری تازا اُلماز         گدی عمرفانی هِیچ گِری گَلمز

نچون گُرنگ قره داغلار قوجالماز         قوجالماز داغ بهارا باخ بهارا

بلبل اُلموش شیدا گلّار مشتاقی         همیشه غمگین دور دلبریم باغی

منیم گوینوم اُلموش حسرت اُتاقی         دیر طهماز بهارا باخ بهارا

شاعر:طهماسب نجفی

سوروش قَرَه داغدان

مایل اُولما شمعِنگ روشن اوزونه            دوستونی یاندوران اوتاسالان در

گوزنگ سالما گوَزل لَرینگ گوزنَه             ناز و غَمزَه لَری جانونگ آلان در

گَل منَدن احوال آل روزگار دَردی            من چَگمیشم هجران دردی،یار دردی

سوروش قَرَه داغدان چگمیش قاردردی             خوبلا رونان سودا اِدَمِِگ قاشی کمان لار

تلخ اِدَر اوقاتونگ شیرین زبانلار            کمان اِدَر بِلنِگ قاشی کمان لار

مَن دَن سیزَه زنهار اولسون جوانلار            اینچیه بَلِه بِل باقلاماگ قلان در

قان اِدَر باغریگی مژگان خنجَری            آپارور صبریگی نارِ نوبَری

عطرِ دماغ اِدمَه زلفِ عنبری             تارِ زلفی صَرّافلی ایلان در

اگر عارِ فِسَنگ دوسمَه کَمَندَه             سالوب عارِ فَلری زنجیَره بَنده

اَل دَیمَه زلفونا دوشمَه کَمَندَه             بیرزلفی عقرب در بیری ایلان در

قشنگ قِزِنگ سَودیگینیدَه صفا وار            صفاواردر،بلاواردر،جفا واردر

مأذون دِسَه شوخ گوزَلَده وفاوار

اِینانمایونگ شاعرسوزی یا لان در

شاعر: میرزا مأذون قشقایی

گرداورنده:مسعود بهرامی

: صولت الدوله قشقایی
اسماعیل خان قشقایی،صولت الدوله،سردارعشایر،فرزند داراب خان،ایل بیگی ایل قشقایی که درسال 1252خورشیدی متولد شد.وی از پیشگامان جنبش مشروطیت ایران بود.صولت الدوله با هدف استقلال وتمامیت ارضی مملکت و حاکمیت ملی در حساسترین لحظات وارد فعالیت سیاسی و مبارزه مسلحانه شد.صولت الدوله از مخالفان سرسخت انگلیس بود وازآنها نفرت داشت و از مداخله آنها در امور ایران فوق العاده متأثر بود.وبارها با قشون انگلیسی و وابستگان آنان به جنگ پرداخت وی دردوره پنجم وهشتم قانون گذاری ازطرف اهالی جهرم به مجلس راه یافت. سردارعشایر از سن17 سالگی وارد خدمات دولتی ودرسال1324رسمأ به ریاست ایل قشقایی منصوب شد. وطن پرستی وعشق به ایران از وی چهره ای ضد استعماری ساخته بود که به استناد اسناد وزارت امور خارجه انگلیس همواره شیوه مخالفت سیاست انگلیسها در ایران داشته واز موانع اصلی آنان برای تسلط در منطقه فارس محسوب می شده است.بیت زیر بارها در سخنانش بارها تکرار شده است

ترک مال وترک جان وترک سر               در طریق عشق،اول منزل است

اهمیت صولت الدوله به عنوان وزنه ای مهم درموازنه قدرت جنوب ایران گاه تا حدی بود که به استعفا و تغییر وزرا در تهران می انجامید.وی سرانجام در سال 1311در سن 59 سالگی در زندان قصر تهران به طرز مشکوکی به قتل رسید پس از وی نیزپسرانش از عوامل موثردر موازنه قدرت و سیاست جنوب ایران محسوب می شدند.نام وی همواره در ذهن تاریخ ایران به وطن پرستی باقی خواهد ماند

: حکیم جهانگیرخان قشقایی
حکیم جهانگیرخان قشقایی یکی از ستارگان درخشنده حوزه حکمی و عرفانی قشقایی است و او را می توان حلقه اتصال بین حکمای سا بق و معصار دانست.پدر حکیم جهانگیر خان قشقایی،محمد خان از طایفه دره شوری،تیره جانبازلو و مادرش بی بی فاطمه از اهالی دهاقان است. حکیم جهانگیرخان در ابتدای زندگی خود به تبعیت از مادر از همراهی طایفه در کوچ خودداری واوایل عمر را در مکتبخانه دهاقان تحصیل نمود و با تحصیل مقدماتی تا سطح خواندن و نوشتن آشنا گردید . سپس به تبعیت از پدر تا نزدیک چهل سالگی در ایل،با آداب و رسوم و کوهپایه های اطراف سمیرم و بروجن زندگی خود را سپری نمود . وی علاوه بر اشتغال به دامداری و کشاورزی به موسیقی سنتی شایق بود و تبحر خاصی در نواختن تار داشت . سالی به هنگام ییلاق و قشلاق که ایل به نزدیکی اصفهان خیمه می دند بعضی از افراد ایل از جمله مرحوم جهانگیر خان برای رفع حوائج وتدارکات مایحتاج یک ساله خود راهی اصفهان شدند در بازارچه چهارسوق مقصود اصفهان حکیم جهانگیر خان با همای شیرازی ملاقاتی می نماید که این ملاقات زندگی حکیم را وارد مرحله تازه ای می نماید.استعدادهای خدادادی و ایمان و صفات نیکوی پدر ومادر و تاثیر مثبت زندگی ساده در دامان طبیعت تا به سرعت گامهای بلند در زمینه تکامل معنوی و روحی و تسلط بر علوم را بردارد و در مدت کوتاهی به درجه استادی در علوم فقه ،فلسفه،عرفان ،ریاضیات ،و هیات رسد واخلاق ،ایمان،تواضع،بیان،شیواو زندگی زاهدانه همگی موجب شد تا محل تحصیل وی یعنی مدرسه صدر ومسجد جارچی رونق خاصی پیدا کرد.. مرحوم جهانگیر خان مدت چهل سال در مدرسه صدر اصفهان ساکن و مشغول تدریس فقه وحکمت و...بود عده کثیری از بزرگان و علما زیر دست وی تربیت شدند .آیت ا... حاج سید حسن بروجردی ،شهید سید حسن مدرس ،رحیم ارباب اصفهانی ،اقا ضیاءالدین عراقی ،میرزا علی اقا شیرازی (استاد شهید مطهری)،اقا شیخ مرتضی بن ملا اقا جان طالقانی(استاد علامه محمد تقی جعفری)،سید حسن اقا نجفی قوچانی و...از جمله شاگردان وی بودند. حکیم جهانگیرخان قشقایی زندگی شریف خود رابا تدریس و ارشاد و عبادت به پایان برد ودر شب یکشنبه 13رمضان سال 1328 قمری به سرای باقی بشتافت و در قبرستان تخت فولاد،پشت تکیه سید محمد ترک دفن گردید.

گرداورنده:مسعود بهرامی